reclamebureau ontwerpfabriek hilversum
     
  Jaargang 5, nummer 1 - mei 2010 Waarin opgenomen de Wijkkrant van Versa Welzijn  
 
home   vereniging   nieuws   koerier   contact
 
adverteren, banner
Hilversum, nieuws, actueel, krant, buurt, bewoners, vereniging, HooH, bewonersgroepen
     
De huifkar!
nog geen reacties

Ooit van plan geweest om in Ierland een tocht per huifkar te maken?
Het lijkt zo eenvoudig, je gaat op de bok zitten, houdt de leidsels vast, klakt even professioneel met je tong en het paard loopt wel. Maar bedenk goed wat er allemaal kan gebeuren. Dit is wat mijn zoon Piet en zijn gezin overkwam.

door Neelia van Dijk

Het zag er allemaal zo leuk uit. Het weer was uitstekend, de overtocht verliep voorspoedig, het hotel was perfect. Kortom, alles ging zoals gepland en met een gevoel van gezonde spanning zagen zij de volgende dag tegemoet. Ook die dag waren de weergoden hen gunstig gezind en het leek een fijne dag te worden.
Maar toen begon de ellende. Piet had nog nooit eerder een paard en wagen bestuurd en had daar waarschijnlijk ook wat licht over gedacht.
Bij de stalhouderij kregen zij een paard met kar aangewezen. Het paard was een fors geschapen ‘Belg’, speciaal aangekocht om in het ruige Ierse landschap de karren te trekken.

Met een routebeschrijving en wat summiere aanwijzingen togen zij welgemoed op pad.
Piet zat op de bok professioneel te doen, klakte af en toe met z’n tong en genoot met volle teugen van de rit. Volgens de aanwijzingen op de kaart was de rit bijna ten einde, maar tot zijn stomme verbazing eindigde het laatste pad in een smal landweggetje dat met een hek was afgesloten.
Wat nu? Goede raad was duur. Omkeren dan maar. Maar dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Wat hij ook deed, het paard bleef stokstijf staan. Een lichte paniek maakte zich van Piet meester.
Hij klom van de bok af en probeerde van alles om het dier in beweging te krijgen: zoete woordjes, een voorzichtig klapje op de kont..., “toe dan beest, omdraaien”. Het zweet brak hem uit en toen hij de wanhoop bijna nabij was tilde het paard zijn staart op en liet met een voldaan gehinnik een grote pol los. Daarna draaide het dier zich rustig om en aanvaardde op zijn dooie gemak de terugtocht. Vrouw en kinderen begonnen te gillen, maar Piet trok een snelle sprint en kon nog net in vliegende vaart op de bok springen. Het paard ging gewoon zijn eigen gang en bracht hen netjes terug bij de stalhouderij.
Daar vertelde Piet zijn ervaringen aan de eigenaar, die heel laconiek reageerde. “Och, ze weet precies de weg, u had echt niet bang hoeven zijn…”

Zo kwam dit avontuur tot een goed einde. Later hebben we er smakelijk om gelachen.

Er zijn nog geen reacties.

REAGEER

Naam
Bent u een robot? (het antwoord is 'nee')