HooH Koerier: Dankbaarheid en opluchting in de Electrobuurt

Dankbaarheid en opluchting in de Electrobuurt
nog geen reacties

door Nico en Tiny Jansen, Electrobuurtbewoners met medewerking van Dries Goedegebuur
Ik weet het nog goed. Het was zaterdag 10 september 2005. Het was mooi weer en mijn man en ik stonden klaar om boodschappen te gaan doen. Toen viel er een brief op de deurmat. Van de woningcorporatie Gooi en Omstreken.

We hebben hem staande gelezen, maar moesten daarna wel even gaan zitten, totaal overdonderd en ontredderd. De brief deelde kort mee dat niet alleen ons huis, maar de hele wijk, de hele Electrobuurt, gesloopt zou worden. We schrokken ons kapot. In de brief stond ook dat er op 12 september, twee dagen later dus, een bijeenkomst zou zijn in de Morgensterkerk op Seinhorst. Daar zou meer informatie gegeven worden.

Wat de film niet liet zien
Natuurlijk gingen wij naar de bijeenkomst. We zaten vol vragen: Waarom moesten onze huizen gesloopt worden? Waren de bewoners niet meer tevreden met hun huis? Waren onze huizen echt zo slecht of waren onze huren te laag?
Gooi en Omstreken vertoonde een film van onze wijk, met voornamelijk kapotte dakgoten en scheefhangende ramen. Het waren slechte opnamen en de film was overduidelijk bedoeld om aan te tonen dat de wijk rijp voor de sloop was. De film liet niet zien wat de wijk voor ons zo bijzonder maakte: het karakter van een echte volkswijk, met grote sociale samenhang en weinig criminaliteit.

Er braken gespannen tijden aan
Een paar dagen na de bijeenkomst in de Morgensterkerk was er een klein lichtpuntje. Dat kwam van mensen die de vertoonde film met een andere bril hadden bekeken. Die hadden juist gezien op welk punt het Gooi en Omstreken in de afgelopen jaren in de Electrobuurt tekort was geschoten. Die legden de vinger feilloos op de zere plek: G&O had gewoon nagelaten de woningen behoorlijk te onderhouden.
Er werd een vereniging opgericht, de Vereniging Huurders Electrobuurt.
Mijn man en ik sloten ons bij die Vereniging aan. Gezamenlijk zouden wij ons sterk maken voor het behoud en het verbeteren van de woningen in onze wijk.

Bewoners gesloopt
We hebben veel vergaderd, natuurlijk met wisselende resultaten. We konden het niet altijd eens worden over de te volgen weg en kwamen dan teleurgesteld thuis met nog steeds dat dreigende zwaard van de sloop boven ons hoofd.
Dag in dag uit leefden we in onzekerheid en spanning en sommige bewoners dreigden eraan te bezwijken. Het aantal medische klachten steeg in die tijd behoorlijk.
Avonden hebben we gepraat en overlegd: waar konden we steun vinden, wie kon ons helpen onze huizen te behouden?

En toen kwam er hulp
Uiteindelijk vonden we hulp bij professor André Thomsen van de Technische Universiteit Delft en bij Riens Meijer van de VVD. Zij waren degenen die samen met onze vereniging ten strijde trokken.
Er werden tv-opnamen gemaakt voor RTV-NH en voor TV Hilversum, er werd ingesproken bij de Commissie Stad van de gemeente Hilversum en er werd druk uitgeoefend op wethouder Hammer om een sloopvergunning te weigeren.

De Electrobuurt kan weer lachen
Na een lange strijd kwam dan eindelijk de doorbraak. “Er werd geen sloopvergunning gegeven”.
Nu hadden we 100% zekerheid dat onze woningen bleven staan. Wat waren we allemaal blij! En wat leefde iedereen mee! Toen ik de volgende morgen de vuilcontainer ging ophalen holde er ineens een onbekende jongen naar me toe die spontaan riep: “Van harte gefeliciteerd dat de huizen in de Electrobuurt blijven staan. Dat hebben jullie goed gedaan.” Ineens stond ik met een brok in mijn keel en de tranen in mijn ogen. Zo ontroerend, dat zo’n jonge knul naar je toe kwam om je te feliciteren.

De spanning viel van ons af.
Nu de woningcorporatie geen sloopvergunning kreeg konden zij niets anders doen dan de woningen grondig opknappen. Daar zijn ze nu mee bezig. De gevels zijn gereinigd en opnieuw gevoegd, lelijke kunststof dakkapellen zijn vervangen door nieuwe van hout, in de originele Electrobuurtstijl, etc., etc.

Ze hebben ons drie jaar in spanning laten zitten. Maar we zijn heel blij dat Gooi en Omstreken ten slotte toch tot inkeer is gekomen.
Graag danken wij iedereen die ons in onze strijd geholpen heeft en die eraan bijgedragen heeft dat de Electrobuurt blijft bestaan zoals het hoort: Een wijk met goede sociale woningen en met een betaalbare huur.

Dankbaarheid en opluchting in de Electrobuurt nog geen reacties door Nico en Tiny Jansen, Electrobuurtbewoners met medewerking van Dries Goedegebuur Ik weet het nog goed. Het was zaterdag 10 september 2005. Het was mooi weer en mijn man en ik stonden klaar om boodschappen te gaan doen. Toen viel er een brief op de deurmat. Van de woningcorporatie Gooi en Omstreken. We hebben hem staande gelezen, maar moesten daarna wel even gaan zitten, totaal overdonderd en ontredderd. De brief deelde kort mee dat niet alleen ons huis, maar de hele wijk, de hele Electrobuurt, gesloopt zou worden. We schrokken ons kapot. In de brief stond ook dat er op 12 september, twee dagen later dus, een bijeenkomst zou zijn in de Morgensterkerk op Seinhorst. Daar zou meer informatie gegeven worden. Wat de film niet liet zien Natuurlijk gingen wij naar de bijeenkomst. We zaten vol vragen: Waarom moesten onze huizen gesloopt worden? Waren de bewoners niet meer tevreden met hun huis? Waren onze huizen echt zo slecht of waren onze huren te laag? Gooi en Omstreken vertoonde een film van onze wijk, met voornamelijk kapotte dakgoten en scheefhangende ramen. Het waren slechte opnamen en de film was overduidelijk bedoeld om aan te tonen dat de wijk rijp voor de sloop was. De film liet niet zien wat de wijk voor ons zo bijzonder maakte: het karakter van een echte volkswijk, met grote sociale samenhang en weinig criminaliteit. Er braken gespannen tijden aan Een paar dagen na de bijeenkomst in de Morgensterkerk was er een klein lichtpuntje. Dat kwam van mensen die de vertoonde film met een andere bril hadden bekeken. Die hadden juist gezien op welk punt het Gooi en Omstreken in de afgelopen jaren in de Electrobuurt tekort was geschoten. Die legden de vinger feilloos op de zere plek: G&O had gewoon nagelaten de woningen behoorlijk te onderhouden. Er werd een vereniging opgericht, de Vereniging Huurders Electrobuurt. Mijn man en ik sloten ons bij die Vereniging aan. Gezamenlijk zouden wij ons sterk maken voor het behoud en het verbeteren van de woningen in onze wijk. Bewoners gesloopt We hebben veel vergaderd, natuurlijk met wisselende resultaten. We konden het niet altijd eens worden over de te volgen weg en kwamen dan teleurgesteld thuis met nog steeds dat dreigende zwaard van de sloop boven ons hoofd. Dag in dag uit leefden we in onzekerheid en spanning en sommige bewoners dreigden eraan te bezwijken. Het aantal medische klachten steeg in die tijd behoorlijk. Avonden hebben we gepraat en overlegd: waar konden we steun vinden, wie kon ons helpen onze huizen te behouden? En toen kwam er hulp Uiteindelijk vonden we hulp bij professor André Thomsen van de Technische Universiteit Delft en bij Riens Meijer van de VVD. Zij waren degenen die samen met onze vereniging ten strijde trokken. Er werden tv-opnamen gemaakt voor RTV-NH en voor TV Hilversum, er werd ingesproken bij de Commissie Stad van de gemeente Hilversum en er werd druk uitgeoefend op wethouder Hammer om een sloopvergunning te weigeren. De Electrobuurt kan weer lachen Na een lange strijd kwam dan eindelijk de doorbraak. “Er werd geen sloopvergunning gegeven”. Nu hadden we 100% zekerheid dat onze woningen bleven staan. Wat waren we allemaal blij! En wat leefde iedereen mee! Toen ik de volgende morgen de vuilcontainer ging ophalen holde er ineens een onbekende jongen naar me toe die spontaan riep: “Van harte gefeliciteerd dat de huizen in de Electrobuurt blijven staan. Dat hebben jullie goed gedaan.” Ineens stond ik met een brok in mijn keel en de tranen in mijn ogen. Zo ontroerend, dat zo’n jonge knul naar je toe kwam om je te feliciteren. De spanning viel van ons af. Nu de woningcorporatie geen sloopvergunning kreeg konden zij niets anders doen dan de woningen grondig opknappen. Daar zijn ze nu mee bezig. De gevels zijn gereinigd en opnieuw gevoegd, lelijke kunststof dakkapellen zijn vervangen door nieuwe van hout, in de originele Electrobuurtstijl, etc., etc. Ze hebben ons drie jaar in spanning laten zitten. Maar we zijn heel blij dat Gooi en Omstreken ten slotte toch tot inkeer is gekomen. Graag danken wij iedereen die ons in onze strijd geholpen heeft en die eraan bijgedragen heeft dat de Electrobuurt blijft bestaan zoals het hoort: Een wijk met goede sociale woningen en met een betaalbare huur. Er zijn nog geen reacties. REAGEER Naam Bent u een robot? (het antwoord is 'nee')		Adverteren in de koerier Zoek in alle koeriers: Naar de voorpagina van Jaargang 4, nummer 1 - juni 2009 Verder in deze uitgave: 2009 voja TelcirkelOost PR Artikel 1 Meldpunt Discriminatie “Voor (n)iets gaat de zon op” Bekend Maakt Bemind Bewoners fleuren Geuzenbuurt op Brandbrief Kleine spoorbomen Buurtveiligheidsronde rond Oosterspoorplein levert resultaat op Column Riekje van der Sloot Dankbaarheid en opluchting in de Electrobuurt De Geuzenplein-soap: wordt vervolgd De Liebergen Tafel Een prikkelende aanwezigheid Fietsdocent worden? Goed om te weten Herinrichting Zuiderweg gestart Het fraaie plein Hilversum Oost heeft twee nieuwe wijkagenten Ho ho, onze veiligheid is zo! Ho-ho, de belasting doen we zo Hoogste punt nieuwbouw Anthony Fokkerweg HOV tussen Huizen en Hilversum Infoned, de organisatie voor iedereen ISV: Lentewandeling Over ´t Spoor op 21 maart 2009 een groot succes! Kennismaking nieuwe regiocommandant Brandweer Klankbordgroep Villa Industria Kopij Kopzorg - Het politieke theaterspel Lekker scharrelen Lentewandeling 21 maart 2009 Lokale politiek staat heel dicht bij burgers Men neme een straat … Multicultureel Jongerencentrum de Toekomst straks in Villa Industria Nieuw logo voor de Geuzenbuurt Nieuwsgierig naar de activiteiten voor kinderen, tieners, jongeren? Ontwikkelingen Lucentterrein Op een woonerf is iedere verkeersdeelnemer even belangrijk Opbouwwerk: samenwerken voor een prettige buurt! Oproep van het Geuzenbuurtcomité Sherpa support maakt het verschil voor Vivian Sociaal speeddaten in de Geus Villa Industria Voorrang Voorwoord Wijkveiligheid Hilversum Oost krijgt nieuwe impuls Woondienstencentrum St. Joseph bestaat 5 jaar: Feestweek in september